HAYAT ACELEYE GELMEZ
Yıllar önce, çok uzaklarda bir adam varmış. Bu adam çalışmak amacıyla çok uzaklara gitmiş ve yıllarca çalışmış. Sonunda memleketine dönme zamanı gelmiş. Bu çalışma sürecinde toplam 3000 akçe biriktirmiş ve evinin yolunu tutmuş.

Evine doğru giderken yolu büyük bir şehirden geçmiş.Yolda yürürken köşe başında birisi "Bir nasihat bin akçe, bir nasihat bin akçe" diye bağırıyormuş. Adam düşünmüş: “Nasıl olur, bir nasihati bin akçeye satarlar, ben yıllarca çalıştım ve sadece 3000 akçe biriktirdim”. Bu işe
pek aklı ermemiş ama merak işte. Duramamış ve adama bin akçe vererek o nasihati satın almış.

Nasihat şöyleymiş: "KADERDE NE VARSA O ÇIKAR”. Ve yoluna devam etmiş...

İlerde yine köşe başında başka bir adam bağırıyormuş "bir nasihat bin akçe" diye. Adam yine dayanamamış bin akçe de o adama vermiş ve ikinci nasihatı da satın almış.

İkinci nasihat da şöyleymiş: “GÖNÜL KİMİ SEVERSE GÜZEL ODUR"

Son kalan bin akçesi ile yoluna devam etmiş. Tam şehrin çıkışında yine köşe başında bir adam bir nasihati bin akçeye satıyormuş. Adam bir parasına bakmış, bir de nasihatı satan şahsa, dayanamamış ve kalan son akçesiyle de o nasihatı satın almış.

Son nasihat ise şöyleymiş: "HİÇ BİR İŞ ACELEYE GELMEZ".

Parasız yoluna devam etmiş. Şehrin çıkışında büyük bir topluluk ile karşılaşmış. Topluluk telaş içindeymiş. Yaklaşmış ve oradakilerden birine neler olduğunu sormuş. Oradan birisi açıklamış, demiş ki: Burada şehrin tüm su ihtiyacını karşılayan bir kuyu var, ama kuyunun içinde de canavar var. Canavar suyu tutmuş, göndermiyor. Aşağıya kim indiyse bir türlü çıkamadı. Şimdi herkes korkuyor aşağı inmeye".

Adam düşünmüş ve ilk satın aldığı nasihat aklına gelmiş. "Kaderde ne varsa o çıkar". Aşağı inmeye karar vermiş.

İnince canavar hemen yakalamış ve yerine götürmüş. Demiş ki: "Buraya gelenlerin hepsine bir soru sordum ve bilemediler. Eğer sen bilirsen seni serbest bırakırım. "Bir dizine sarışın ve dünya güzeli bir kadın, diğer dizine de kurbağa koymuş ve "söyle bakalım hangisi güzel?" demiş.

Adam düşünürken aklına ikinci aldığı nasihat gelmiş ve "gönül kimi severse güzel odur" demiş.

Bu cevap canavarın çok hoşuna gitmiş. Zira canavar, kurbağanın gözlerine aşıkmış. Adamı salmış ve suyu bırakmış. Almışlar krala götürmüşler ve ağırlığınca altın vermişler.

Adam yoluna devam etmiş ve nihayet evine varmış.

Evinin camından içeri bakmış. Bir de ne görsün; karısı genç biri ile diz dize oturuyor. Hemen kılıcını çekmiş ve tam içeri girerken üçüncü nasihat aklına gelmiş : "Hiç bir iş aceleye gelmez".

Kılıcını kınına koymuş ve içeri girmiş. Hoş beşten sonra karısına o genci sormuş. Kadın da: "Bey, sen gittiğinde ben hamileydim ve bir oğlumuz oldu. Bu genç senin oğlun" demiş.

Hayat Aceleye Gelmez…

Yenildim vazgeçtim beni sevmenden


Kalp kırıkyoruldum gitmelerinden Sevmedin belki beni çok yürekten
Bil yeter ben üzüldüm sen giderken





Ah ölür müydün beni biraz daha sevsen Mevsimsiz solmadım mı sararmadım mı ben


Tutmadın ellerimden ben düşerken


Kaçmadın mı, gitmedin mi sen

 

 

Şiir için tşkler..Sevgiyle kal..

slm alanıma yorum ekledigin için teşekkür ederim birazda bana laf degdirmişin gibime geldi ama neyse ama inan seninle alakalı degil begenip begenmeme olarakda algılamıs olabilirsin ama alakası yok ben evli oldugum için bana ters gelen seyler var o yüzden yanlıs anlama lütfen selametle hayırlı günler

 

Merhaba genç adam !

"İnsanın kaderi gerçekten ruhunda saklı" olabilir, yine de mutlak gerçeği yalnızca Allah bilir. Ancak, ruhun bâki ve de dolayısıyle de "yaşsız" olduğunu biliyoruz. O halde ruhumuz hem zinde, hem güzel hem de hikmetlidir. Ruhu aydınlatan, aklın ve kalbin el ele dengede bir terazi gibi olması akıl sahiplerinin marifeti olmalıdır.Çünkü yaratılmışların en şereflisi ilân edilen insana Allah birçok ayetinde şöyle hitab ediyor : "Hiç aklınızı kullanmıyor musunuz ? " Siz aklınızı kullanmıyor musunuz ?"

Yani insan şerefinin önde elemanlarından olan akıl ve onu iyiye ve güzele kullanılması, evvel emirde bizim lehimizedir.

Ruhumuz yüreğimizde mi ? acaba ? diye sorarsak da; Allah insanı üç unsuru ile inşa etmeğe murad ettiğinde; Yani akıl-beden-ruh) Dünya'daki hayatımıza uygun olarak bu üç unsuru bir bileşke olarak tertip ve tanzim etti.Bu bileşke dünya yaşamının sonunda yani ölümle yine ayrışıyor, beden ve akli melekeler ömrünü bitiriyor. Ama "Ruh" ait olduğu cevhere yani Allah'ın himayesine ve de bâki yolculuğuna devam ediyor. Bu durumda acaba kalb ne oluyor ? Dünyadaki samimiyeti ve dürüstlüğü ölçüsünde ; ruhun ya omuzunda, ya kucağında veya herhangi bir yerinde ya da herhangi bir şekilde ruha eklenik durumda yoluna devam ediyor. Kalbe moral anlamıyla "gönül" dersek; örneğin: "Gönül gözü" diye bir kavram vardır. Demek ki her hal ve şartta, gönül kavramı iyiye yorulur ve de bir "göz" ü vardır.Bu gözün işlevi Allah'ın "Basir" en iyi ve en kapsamlı gören iradesini anlatır ve de bizim fani gözümüz, "bâsir"in bize sunduğu kısıtlı görmedir. şimdi yine Gönül gözü" ne dönersek de; hem kalb(gönül) hem de görme(sadece yüzeysel değil derin görme) haliyle değer kazanıyor. Ancak; Burada manâ ilahi boyutla anlamlanıyor. Burada gönül kavramına yine Allah'ın sıfatları ile açılım getirmeğe çalışırsak; Allah'ın lütf eden ikram eden, affeden,şefkat ve merhamet gösteren sıfatlarından da almış olması gerekiyor. Yani sadece yüregin fanilikleri kapsaması onun kapasitesinin darlığı anlamına da gelebilir.Oysa yüreğin de ilahi özellikleri var olduğuna göre, Önce devamlılğı olan Ruh elemanı baştadır. Yürek ona ilzam edilmiş(ulanmış) bir yetenek ve kavramdır. Gördünüz mü bir cümleniz ne kadar hikmetli bir açılım getirdi sayenizde.. Diğer taraftan genç kızlara öğütleriniz de genç bir beyefendinin akla dair onlara öğüdü olarak; zekice olmuş diyebilirim. En iyi dileklerimle... www.olay07.com int. gazetesinde hemen hemen her gün kültürlere-sanatlara ve aktuel sosyal olaylara dair yazıyorum. Dilrseniz; geriye dönüşlü olarak bütün yazdıklarımı okuyabilirsiniz. Allaha emanet olunuz.Nevin(Lila)